LOMO-Photos

 
รวมภาพถ่ายจากกล้องมือถือของผม บางรูปตั้งใจถ่าย บางรูปก็ไม่ได้ตั้งใจ ผมไม่ได้ปรับสี หรือแก้ไขภาพ ผมลากปล่อยในอินดีไซน์ และก็เอกพอร์ตออกมาเป็นเล่ม กระบวนการในการเลย์เอาท์ก็ไม่ได้วางแผน ผมวางมั่วๆ เอาแค่ให้พองาม และเสร็จทันในช่วงเวลารอคุณนกฮูกสาวอาบน้ำเสร็จ
 
ว่างจากงาน ลองเอามาเลย์เอาท์เล่นกันดูนะครับ ใช้เวลาไม่นานเลย

 

 

ทีมงานนกฮูกปิดร้านไปเที่ยวเขาใหญ่กันมาเมื่อสุดสัปดาห์ก่อน ไปกับครอบครัวคุณนกฮูกสาว ก็ไปกันหมดบ้าน ยกเว้นโยดา
ไปกับทีมงานนกฮูกทั้งกทม โคราช พิษณุโลก สนุกสนานดี เป็นทัวร์กิน ถ่ายรูป

วันสุดท้ายก่อนกลับเชียงใหม่ เราไปดิโอสยาม ไปสำเพ็งและพาหุรัด ติดรถผู้ผู้ปกครองไป เพื่อตามหาผ้าทำตุ๊กตา แต่ไม่มี หาไม่เจอ ก็เลยได้ของจุกจิก เล็กๆ น้อยๆ กลับมาแทน เสียเวลาไป 1 วัน เต็มๆ

ตอนนี้อยู่เชียงใหม่แล้ว ไปหาซื้อไหมพรม แถวกาดหลวงเหมือนเดิม เวลายังเหลือไปห้างได้อย่างสบายๆ
รู้สึกว่าเราชอบเชียงใหม่เป็นที่สุด

หมายเหตุ: ขออภัย นี่ไม่ใช่บทความนำเที่ยวฮ่องกง เป็นเพียงทัศนะของผู้เขียนต่อเมืองที่เห็นใน 4 วันไม่สามารถอ้างอิงสำหรับนักท่องเที่ยวที่อยากรู้แหล่งช๊อปปิ้ง เพราะไม่ได้เขียนไว้

เชียงใหม่ : อีเมลถึงชาวฮ่องกง

หลายเดือนก่อน ผมมีโอกาศต้อนรับลูกค้าจากฮ่องกงท่านหนึ่ง เธอมาเที่ยวที่ร้านนกฮูก และชอบกล้อง lomo ที่ผมโชว์อยู่ในร้าน ประมาณว่าอยากได้ ผมเลยแนะนำว่าที่ห้างใกล้บ้านมีขาย เธอจึงปั่นจักรยานไปซื้อ ก็ไม่มีอะไร ก็นักท่องเที่ยวทั่วไป แต่ผ่านไปครึ่งชั่วโมง เธอคนนั้นกลับมาที่ร้าน และปัญหากล้องขึ้นฟิมส์ไม่ได้ ตอนนั้นผมกับแฟนกำลังจะไปห้าง จึงอาสาพาไปเปลี่ยน จนกลายเป็นคุยกัน และแลกเปลี่ยนอีเมล คราวนี้เราจะไปเยือนเขาบ้างโดยสนับสนุนงบโดยพี่ชายแฟนไปกันทั้งครอบครัว
เราก็เลยอีเมลกลับไป ก็ไม่ได้หวังว่าจะได้เจอกัน หรือให้เขานำเที่ยวอะไรก็แค่แจ้งบอก และเราก็เดินทาง

ฮ่องกง : บนถนนสะอาดไร้ฝุ่น

รถยนต์ รถเมล์ รถแทกซี่สีแดงจอดให้คนข้ามตรงทางข้ามมากกว่าจะจอดหรือให้ทาง รถยนต์ด้วยกันเอง การบีบแตรยาวเหยียดต่อเนื่องนานๆ พบได้ทุกมุมถนน  ทุกคนเดินชิดขวาใครรีบก็แซงซ้าย รีบแค่ไหนก็ชนกันน้อยมาก แต่ผมก็โดนชนออกบ่อย ผมผิด เพราะหยุดและสโลว์เกินไป (ชีวิตที่เชียงใหม่หากเป็นกล้องบันทึกภาพในหนัง มันคงใช้จำนวนภาพมากกว่า 24 เฟรมต่อวินาที แต่ที่ฮ่องกง แม้แต่คนแก่ก็เดินเร็วมาก เฟรมที่ถ่ายต่อภาพคงไม่ถึง 24 เฟรมต่อวินาที)

วัยรุ่นที่นี่ ไม่ว่าจะแต่งตัวแรงขนาดไหน คนก็ไม่ได้สนใจกันมาก ต่างคนต่างรีบเร่ง มีอย่างอื่นรอท่า อาหารการกินเป็นเรื่องสำคัญยิ่ง ก๋วยเตี๋ยว ข้าว 1 จาน จึงกินได้สองคนเลยทีเดียว การดูดบุหรี่เดินไปมาตามที่สาธารณะเป็น เรื่องปกติ ผมเดินทั้งวันรอบเมือง พื้นรองเท้าไม่มีแม้ฝุ่นและรอยเปื้อนเปรอะ ไม่มีเสาไฟระเกะระกะ ทุกอย่างยัดลงใต้ดิน ไม่มีหมาแมวเพ่นพ่าน (มีคนบอกว่าเมืองที่ศิวิไล หมาจรจัดจะถูกกำจัด ไม่รู้จริงแท้แค่ไหน)

บนถนน canton ที่นี่ไม่ต่างจากถนนแฟชั่น ร