Nokhookdesign : Thai Graphic Designer

ผมเริ่มงานนี้ตั้งแต่อายุ 16 ปี งานสังเกตแก้วที่ใช้แล้ว และที่ยังไม่ได้ใช้ ตามบ้านต่างๆ
ในช่วงแรกของการเข้าทำงานเป็นนักสังเกต ผมเริ่มจากงานติดตามนักสังเกตของบริษัทที่ผมสังกัดอยู่ท่านหนึ่ง พนักงานรุ่นปู่ พนักงานหนึ่งในสามคนของแผนกสังเกตแก้ว

หน้าที่ของผมไม่ยากนัก ตอนเช้าผมจะต้องขนแก้วออกจากตู้เก็บแก้ว (ซึ่งไม่ทราบว่ามาจากแหล่งใด) วางมันลงบนโต๊ะของนักสังเกตรุ่นปู่ รอจนเขาหยิบขึ้นดู หมุนแก้วน้ำ แล้วก็พูด ทุกคำพูดของคุณปู่ ผมก็จะจดไว้ในสมุดสังเกตแก้วของแผนก คุณปู่จะทำหน้าที่แยกประเภทแก้ว แยกวัสดุการใช้งาน และตัวเลขรัส ด้วยคำพูด

“แก้ว 0875” “แก้ว 1527” “พลาสติก1234”

ผมซึ่งเป็นผู้ช่วย แยกแยะประเภท จากคำพูด
นั่นแก้วบ้าน นั่นแก้วบริษัท นั่นแก้วนักออกแบบ แก้วของสุนัข แล้วเก็บมันใส่กล่อง ผมจดบันทึก คัดแยกแก้วที่ไม่ใช่แก้วออกจากกล่อง
แก้วไม้ แก้วพลาสติก เพื่อนำไปทำลาย

เมื่อตกบ่ายพนักงานเก็บแก้วที่เป็นแก้ว จะนำส่งไปยังแผนกอื่น พนักงานสามคน หนึ่งเก็บ สองตรวจเช็ค และสามสังเกตแก้ว เหมือนทำงานซ้ำกับผม แต่จดบันทึกคนละชุดกัน แผนกนี้ตรวจบันทึกการสังเกตของแผนกสังเกตอีกที

คล้ายๆ ตรวจสอบ แต่ไม่ใช่จับผิด พูดง่ายๆ ก็คือ ทีมรับรองการสังเกตอีกชั้นนึง

ช่วงเย็น จะมีพนักงานทำลายแก้ว ใส่หน้ากากและชุดหมีสีชมพู เคลื่อนย้ายแก้วที่อยู่ในกล่องทำลาย ส่งมันไปยังแผนกอื่น อีกหลายแผนก ซึ่งผมก็ไม่ทราบว่ามีจำนวนเท่าใดกันแน่ แต่ที่พอนับได้จากสีของชุดหมี และสายงาน ก็มีประมาณ 10 แผนกเห็นจะได้ แต่นี่ก็เป็นการนับของผมเอง จริงๆ แล้ว มันมีจำนวนหลายร้อยแผนก แยกส่วนกันชัดเจน โรงงานสังเกตแก้วกว้างพอจะเรียกว่าประเทศหนึ่งได้ทีเดียว

ผมทำงานเป็นผู้ช่วยนักสังเกตแก้วได้ 5 ปี ก่อนจะได้รับเลื่อนขั้นแทนนักสังเกตรุ่นปู่ที่เกษียณอายุงาน ให้เป็น “นักสังเกตแก้ว” เต็มตัว สายงานแผนกสังเกตแก้วของโรงงานหมายเลข 24
ทุกเช้าผมเข้าทำงาน หยิบแก้วหมุนดู คัดแยกประเภทแก้วที่ไร้ค่าด้วยตา พูดรหัส พนักงานฝึกหัดผู้ช่วยผมอีก 2 คน ทำหน้าที่จดบันทึก คัดกรองแก้วสำคัญ และแยกประเภทวัสดุไร้ค้าส่งทำลาย

+++

แก้วที่ถูกคัดกรองขั้นสุดท้าย จะมีจำนวนเพียง 1 ใบต่อปีเท่านั้น ส่งมอบให้กับตลาดกลางค้าแก้ว นำไปประมูล และปีนี้มันคือแก้วจากบ้านของผมเอง จะแปลกอะไรเล่า ก็ผมเลื่อนขั้น เป็นผู้สังเกตแก้วแล้วนี่นา
แต่เรื่องน่าสังเกตต่อไปอันไม่ใช่แก้ว ก็คือ แก้วที่ผู้ประมูลไปได้ มักราคาสูงลิ่ว และจะไม่มีวันได้ใส่น้ำอีกตลอดไป

ในดินแดนโลกที่สาม แก้วทุกแก้ว ทุกรูปทรง ทุกวัสดุ ถ้าถูกเลือกจากนักสังเกตแก้วแล้ว ล้วนเป็นสิ่งสูงค่า แทบทั้งสิ้น ยิ่งเมื่อผ่านโรงงานสังเกตแก้วระดับตำนานอย่างเช่นโรงงานที่ผมทำอยู่  มันก็มีค่าไม่ต่างจากทองคำ
แก้วน้ำจึงไม่ใช่แก้วน้ำธรรมดาอีกต่อไป

จบ

ปล. แรงบัลดาลใจจากแก้วธรรมดาเก่าๆ หลายใบในตู้โชว์ที่บ้าน