ปิดร้านนกฮูก ขึ้นรถนครชัยทัวร์ไปกทม แบบไม่ได้แจ้งใครนัก (แม้กระทั่งญาติมิตร) เพราะเข้ารอบรายการ SVOA Trendy Design Award 2008 จากเอนทรี่นี้ที่ชวนหลายๆ คนไปส่งงานกันแหละครับ

เนื่องจากไม่แน่ใจว่าจะได้รางวัลหรือไม่ จาก 1000 ผลงาน และเขาคัดเหลือเพียง 10 และก็จะคัดออกอีก 5 เหลือเพียง 5 สำหรับการพรีเซนต์ในงานนั้นสดๆ ซึ่งผมแค่เข้ารอบ 1 ใน 10 แต่ไม่ทราบจริงๆ ว่าจะได้พรีเซนต์งานหรือไม่ ต้องเดินทางไปลุ้นในงานเอาเอง (ทีมงานเขาแจ้งมาแบบนี้เลย) แต่แล้วก็ตัดสินใจเดินทางกันไป ทั้งๆที่ไม่รู้ว่าจะได้หรือเปล่า ถ้าไม่ได้ก็คืออาจได้ของปลอบใจอะไรประมาณนั้น
เชียงใหม่มันก็แสนใกล้ กทม ยิ่งนักนะ

ตุเลงๆ กันไปสองคนกับคุณนกฮูกสาวตั้งแต่วันศุกร์เย็น (โดยพ่อคุณนกฮูกออกค่ารถให้ไปก่อน 2000 กว่าบาท) อะไรก็ไม่ได้เตรียมไปพรีเซนต์หรอก (แน่นอน มันมีเปอร์เซ็นได้ไม่มากนี่นา ก็เลยไม่เอาอะไรไปดีกว่า) ถึงกทม พี่ชายก็มารับไปส่งที่บ้านญาติ ที่ทุ่งครุ ตกดึกพากันไปเที่ยวข้าวสารซะงั้น กลับมาถึงบ้านก็ตี 3 กว่าๆ ต้องตื่นเช้าเพื่อไปสยามอีกนะเนี่ย เรียกว่าสนุกปนความเหนื่อยโดยแท้ 



บรรยากาศทางเข้างานก่อนงานเริ่ม


ทีมงานของคุณนกฮุกสาว


ชักภาพคู่งาน


อันนี้ก็ด้วย


งานผม และงานย๊อด


ดูใกล้ๆ กันอีกนิด ผลงานคู่สีหลุดโลก (ผมเรียกมันว่าคู่สีอวกาศนะ)


งานคุณบูรพา

มาถึงในงาน ที่สยาม โดยน้องชายมะเหมี่ยว มาส่งถึงที่ ทีมงานก็เลยนัดเพื่อนฝูง กองเชียร์เท่าที่มีชีวิตอยู่ในเมืองกรุง มารวมตัวกัน ถ่ายรูปเล่นกันซะ (ผมยืมแฟลสตัวใหญ่มาจากออฟฟิศ) เหมือนไม่ใช่ดีไซเนอร์เข้ารอบ ทำตัวเยี่ยงสื่อมวลชนซะ แต่ก็ต้องลงทะเบียนตอนคนมาเยอะแล้ว นั่งรอกรรมการ คุยกันกับเพื่อนที่เข้ารอบคุณบูรพา ถึงการเดินทางมาด้วยความยากลำบากเสียมากกว่า  แล้วก็นั่งรอลุ้นนานมาก ว่าเขาจะประกาศชื่อเราหรือไม่นั่นเอง (ทีมงานหิวมากเลย ไม่ได้กินอะไรเลยแต่เช้า แถมคุณนกฮูกสาวและเหล่านกฮูกชาวกรุงต้องยืนรอด้วยไม่มีเก้าอี้นั่ง ปวดขากันไป)


นั่งคุยกันครับ คนเยอะเหมือนกัน ส่วนใหญ่ผู้ผ่านไปมา และกองเชียร์ ต้องยืน


พิธีกร และเจ้าของงาน เปิดงานกันแล้ว


เหล่าดีไซเนอร์รับเชิญทั้งสี่ เอางานจริงมาโชว์กันครับ ผลิตขายเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

แต่เหนือความคาดหมาย งานผมได้พรีเซนต์ 1 ใน 5 คน ตื่นเต้นมาก แถมตอนพรีเซนต์ก็ดันพูดยาวกว่าคนอื่น เกินเวลาที่กำหนดอีกต่างหาก (เหมือนได้พูดเรื่องวัฒนธรรมอันหลากหลายในงานแล้วมันหยุดไม่อยู่ และเป็นคนพูดวกไปวนมา หาที่จบไม่ลง) ตอนพูดจบ รู้สึกโล่งมาก เคลียสุดๆ มันเหมือนได้ระบายความคิดแนวทางงานของเราให้คนอื่นฟังได้แค่นี้ก็ดีใจแล้ว


คุณบูรพาพรีเซนต์


กระผมเองก็พรีเซนต์

แต่ตอนประกาศผล กระผมได้รางวัลที่ 1 มานี่สิ ได้โน็ตบุ๊คอย่างที่อยากได้ และเงินรางวัลกลับมาด้วยอีกต่างหาก ดีใจมากๆ ผมอยู่บนเวที ตอนยืนถือโน๊ตบุคลายตัวเอง ก็มองไปทางคุณนกฮูกสาว (สื่อมวลชนจำเป็นจากเชียงใหม่) ได้แต่พยักหน้าให้กัน และยิ้มครับ ยิ้มเพราะไม่ใช่ชนะที่ 1 หรือได้เงินสดหรอกครับ โน๊ตบุคครับ เล็งไว้นานละ ว่าจะซื้อ แต่ดันไปถอยฟีโน่มาก่อน หนี้เลยพอกพูน และอีกอย่างก็คือ เราเดินทางมาไกล ไม่เสียเที่ยวแล้วที่ได้มาบอกเล่าที่มาของเรา ตัวตน และงานท้องถิ่น ในแบบของเราเอง รับมอบเสร็จก็นัดแนะเพื่อนฝูง ทีมงานนกฮูกชาวกรุง ไปเลี้ยงแถวๆ นั้นกันเลยทีเดียว


ได้มาแล้วจริงๆ โน๊ตบุค (ของจริงยังผลิตไม่เสร็จ เอาลายมาโชว์เฉยๆ)


ถ่ายภาพหมู่กัน ฟรีสไตล์

ในงานผมได้เจอคุณโลเล ซึ่งเป็นดีไซเนอร์รับเชิญในงานนี้ ซึ่งไม่ทราบมาก่อนว่าผมส่งเหมือนกัน) และก็เจอคุณบูรพา 1 ใน 24 ดีไซเนอร์ twin mix เจอย๊อด (ทีมงานโฮะ) เจอพี่ฉึ่ง 8e88 ในงาน (รายหลังมาช้า เลยตุเลงกันไปเที่ยวพารากอนและกินข้าวมื้อเย็นกันที่สยามซะงั้น) ก็เลยไม่เหงาครับ สนุกดี บอกตรงๆ ว่างานแต่ละคนแจ๋วๆ ทั้งนั้น ผมเชื่อว่าถ้าทาง Svoa ผลิตงานแต่ละคนจริงๆ ก็คงขายได้ไม่ยากเลย แต่ก็ต้องว่ากันอีกทีเรื่องลิขสิทธ์งานครับ มันละเอียดอ่อนมาก อย่าได้พลาดเชียว


คุณโลเล คุณบรูพา และกระผม ชักภาพร่วมเป็นที่ระทึก


พี่เบ้ง ทีมงานนกฮูกชาวกรุง กองเชียร์ของเรา แอบไปถ่ายรูปกับคุณโอ๋ซะงั้น


คุณเจ๋งและคุณปุ๊กปิ๊ก เบื้องหลังผู้สนับสนุนงานสไตล์ปัญญาอ่อนของผมตั้งแต่สมัยเรียน (ผมยืมคอมพิวเตอร์คุณเจ๋งทำ THESIS และแทบทุกอย่างเกี่ยวกับอุปกรณ์สำนักงาน ส่วนคุณปุ๊กปิ๊กนี่เป็นเพื่อนกินเหล้าอย่างเดียว 555 ช่างไร้ประโยชน์)

ตอนนี้บอกเต็มปากเต็มคำได้แล้ว ที่หายไป เพราะไปรับโน๊ตบุคลายนกฮูกกลับบ้านครับ และตอนนี้กำลังจะได้ผลิตปั๊มลายของผม ขายจริงๆ กันแล้ว ยังไงฝากงานชิ้นนี้ด้วยนะครับผม มันคงเป็นงานที่ราคาแพงที่สุดเท่าที่เคยผลิตมาเลย ของทีมงานร้านเสื้อยืดเล็กๆ อย่างเรา

ดูภาพในงานได้อีกที่นี่ครับ http://www.svoatrendy.com/3news.php?section=news&id=56
และที่นี่ http://www.svoatrendy.com/3news.php?section=news&id=57
ขอขอบคุณ SVOA และกรรมการทุกท่าน ที่เลือกให้งานปัญญาอ่อนของผมได้ผลิตจริง ไม่ได้อยู่แค่ในความฝันของทีมงานนกฮูก 2 ชีวิต อีกต่อไป

นกฮูกดีไซน์ทีม