Nokhookdesign : Thai Illustrator

"ป้าสังเกตมาหลายทีละนะ ร้านหนูแต่งตัวไม่ถูกกฏ แต่งตัวไม่เรียบร้อย"

เจ้าหน้าที่คุมโซน 3 ผ้าเมือง เข้ามาแจ้งผม ขณะที่ลูกค้าเต็มร้าน ผมเองเห็นแกมาบอกขยับของหน้าร้านผมหลายทีแล้ว

แกมาสกิดผม ถ้าขายเสร็จ ป้าขอคุยหน่อย ผมเดินเข้าไปพูดคุย ในเรื่องๆ เดิมอีกแล้วครับ (อ่านในเอนทรี่เก่าได้ที่นี่) พูดด้วยในอัตราเสียงที่ดังขึ้นเรื่อยๆ จนแผงข้างๆ มองมาที่ผม และเจ้าที่สองคนที่กำลังต่อว่าสินค้าทีมงานของนกฮูกเป็นประเภท "โรงงาน" "แกะดำ" "แต่งตัวผิดระเบียบ" "ไร้การอนุรักษณ์" "ผิดกฏห้ามแขวนป้ายสูง" "และอะไรอีกจิปาถะ"

เพราะเราไปนั่งทับที่หลานเขา (ซึ่งไม่ได้มาลงชื่อตามกฏ ไม่ใส่เสื้อเหลือง ไม่ขายผ้าเมืองดังกล่าวตามโซนเช่นกัน) เขาขายโคมลอยครับ โคมลอยที่ใช้ไฟจุดนั่นแหละ (แบบที่เทศบาลชุดก่อนๆ และนักอนุรักษณ์วัฒนธรรมโดยแท้จะรู้ว่า ไม่ใช่จารีตประเพณีแต่เก่าก่อน การปล่อยโคม ในอดีต ปล่อยในวัด หากผู้ปล่อยก็ต้องเป็นพระด้วย"

ผมตั้งใจว่า จะแค่มาแจ้งกล่าวท่านทั้งหลายว่า "นี่คือการปรงตก" "ไม่อยากโต้กลับ"
แต่พอบอกว่าผมก็เป็นสื่อนะย่อมรู้ว่าอันไหนไม่สมควร กลับโดนท้าทายว่า

"น้องเป็นสื่อที่ไหน เขียนเลยว่าโซนสาม ห้ามขายสินค้าโรงงาน วัดสะดือเมือง เนี่ยเขียนเลย เจ้าหน้าที่คนไหนแฉเลย " 

เป็นคำพูดจากเจ้าหน้าที่ครับ ผมไม่ได้เสกสรรปั้นแต่ง แม่ค้า 10 กว่าแผงด้านข้างก็ได้ยิน ก็ครั้งนี่ที่มันเต็มด้านหลัง ผมจึงต้องเลื่อนมาด้านหน้า รู้ก็รู้ว่ามันขวางหูขวางตาท่านเจ้าหน้าที่ไม่น้อย แต่ก็แค่วันนี้วันเดียว ก็เพราะเจ้าของที่ประจำเขาไม่มาเป็นชาติกว่าแล้ว แต่วันนี้ดันมาเสียนี่ (ตามกฏถ้าไม่มาขายแค่ 3 อาทิตย์ คุณก็เรียกร้องสิทธิไม่ได้) แต่ทำไงได้เขามีใบอนุญาติ ไอ้เราก็ไม่ได้เรียกร้องจะขึ้นมาขายด้านหน้า เราเองก็ผิดที่เออออกับพี่เจ้าหน้าที่อีกคน ที่เห็นมาขายเป็นปีละ เห็นไม่มีที่ เลยให้มาขายถึงหน้าปากซอย ตรงประตูหอศิลป์ ซึ่งไม่มีเจ้าที่หรอก เพราะประตูมันปิด เขายังไม่มีการจัดงาน

สามคน ผมเองอธิบายเป็นฉากๆ ถึงการมานั่งตรงนี้ จากเบาๆ ก็ดังขึ้นเรื่อยๆ ด้วยเขาไม่สนใจฟังนัก "ว่าเราทำเอง ไม่มีที่เราก็ไม่ว่า แต่มาฟันธงตั้งแต่ตอนแรกว่าโรงงาน มันก็ไม่ยุติธรรมกับเรา เราทำแค่ลายละไม่กี่ตัว ทำด้วยมือ ด้านหน้าบางร้านยังเป็นเสื้อยืดโดเรมอน มิกกี้เม้า ยิ่งกว่าเรา ทำไมไม่ไปว่ากล่าว"

เท่านั้นเอง เขาไปไม่ถูก เฉไฉไปด่า ว่านกฮูกสาวแต่งตัวไม่เรียบร้อยเสียนี่ ดูเอาเถอะ
แล้วป้าที่ว่า ก็ให้ลูกหลานที่ไม่ได้จองที่ เข้ามานั่งตรงที่ว่าง (ซึ่งแกไล่อีกคนที่มาขายโคมเหมือนกันออกไปเรียบร้อยแล้ว)

"ก็แล้วไปนะ น้องเซ็นชื่อตลอด คราวหน้าอยู่ข้างหลังก็แล้วไป น้องบอกว่าขายเป็นปี แต่ป้าไม่เคยเห็นนั่งตรงนี้ ป้าก็เลยสงสัย เลยมาถาม"
"ขอบคุณครับ วันนี้วันเดียวที่ผมจะนั่งครับ อาทิตย์หน้าก็ลงไปนั่งข้างหลังเหมือนเดิมครับ"

"จบการสนทนา แม่ค้าหลายท่านเข้ามาสอบถาม ผมเองนึกว่าจะโดนด่าอีก แต่หลายคน รวมถึงแผงข้างๆ บอกว่า
"ไม่เคยเห็นมีใครกล้าเถียงมาก่อน สนุกดี อาทิตย์หน้ามานั่งตรงนี้อีกนะ แกล้งมัน"

ผมหัวเราะหึๆ ไม่เอาแล้ว นั่งข้างหลังผมก็ขายได้ ขี้เกียจสู้รบฟันแทงกับใคร

ปล. อ่านความเห็นอีก 1 ความเห็นของผู้ร่วมเหตุการณ์อีกท่าน ได้อีกที่นี่