Nokhookdesign : Thai Illustrator

ภาพปกจาก COMPASS

********************************

จากความเดิมตอนที่แล้ว หลังจากถูกฟันธงโดยเจ้าหน้าที่รัฐบาล ผู้คุมโซน 3 (สินค้าพื้นเมือง) ของถนนคนเดินเชียงใหม่ ว่า "ทางผู้จัดงานถนนคนเดินสนับสนุนเฉพาะสินค้าพื้นเมืองเท่านั้น"ซึ่ง 90% เป็นสินค้าชาวเขา อีก 10%เป็นสินค้าพื้นเมืองจริงๆ

งานโปสการ์ด อันเกิดจากการวาดภาพในคอมพิวเตอร์ ที่เรียกว่า "Graphic Design" ที่ผ่านกระบวนการอัดขยายในร้านอัดภาพ และงานเสื้อยืดโรงงานอุตสาหกรรม (สกรีนด้วยมือ) ของเรา เหล่าทีมงานเล็กๆ (รวมถึงเสื้อยืดดีไซน์ของหลายๆ ร้านอันเกิดจากความคิดต่าง)

จึงไม่มีสิทธิขายอย่างเป็นทางการ ไม่มีสิทธิลงนาม หรือวางขายในโซนดังกล่าวได้ (แม้ว่ามันคือผืนแผ่นดิน อันเป็นบ้านเกิดเมืองนอนของผู้สร้างสรรค์งานเองก็ตาม)
ส่วนงานสินค้าชาวเขาที่เห็นได้ ตามไนซ์บาซาร์นั้น สามารถขายได้อย่างถูกต้อง ในพื้นที่กว้างกว่าและมีชื่อวางขายได้อย่างเป็นทางการ

เพียงแต่กรณี ดังกล่าว หาใช่ประเด็นหลักในการร้องขอไม่ (ชาวเขาขายไปเราไม่ว่ากัน เพราะก็เป็นหน้าเป็นตาของเชียงใหม่ แม้ไม่ใช่ผ้าทออันเกิดจากคนพื้นบ้านจริงๆ ก็ตาม)

แต่ งานhandmade อันเกิดจากการนำกิ๊บติดผม เศษผ้า โบว์ หรือกระเป๋าแฟชั่นสตรี วางขายได้ ในที่ทางของทีมงาน นกฮูก เก่าซึ่งขายมาแล้ว หลายเดือน กลับวางขายได้ โดยได้ลงชื่ออย่างเป็นทางการ

เกิดอะไรขึ้น!!! ทางทีมงานเห็นว่า ไม่มีความยุติธรรม

จึงเกิดคำถามขึ้นว่า สินค้าประเภทไหน เรียกสินค้า "handmade" สินค้าชนิดไหนเรียกว่าสินค้า "อุตสาหกรรม"

ฉะนั้น ทางเราจึงอยากทำอะไรสักอย่างหนึ่ง นั่นก็คือ "การประท้วงเรียกร้องสิทธิ" ถึงจะเล็กก็ใจใหญ่ ให้รู้กันไปว่า "คนเชียงใหม่ที่ทำงานสร้างสรรค์อีกแขนงหนึ่ง" (ที่ไม่ได้ทำเสื้อยืดที่สกรีนบนอกเป็นคำว่า เชียงใหม่ หรือมีสัญลักษณ์ รูปช้าง)ยังมีตัวตนอยู่บ้าง

เราไม่ขอยอมรับข้อเสนอ จากคณะกรรมการชุดดังกล่าว ที่ว่าให้หาผ้าพื้นเมืองมาสกรีน หรือขายสินค้าชาวเขาหรือไม้แกะสลักใดๆ ทั้งสิ้น"

หากไม่มีที่ทางในบ้านเกิดให้ขายจริงๆ ทางทีมงานก็จะขายกันบนโลกไซเบอร์อย่างนี้ต่อไป